1

ik staar
naar de chaos
laat grijnzend mijn geest los
en als een vos sluipt
het beest in mij
rond waar het bos
der pretenties
zijn ondergang vond

2

Wie niet horen wil zal voelen
want schelden doet geen zeer
Daar de dove niks wil horen
Voelt hij dikwijls des te meer

3

!!!NB Later per ongeluk nogmaals geplaatst:

In mijn speurtocht naar verlichting
koppig ben ik; dwaas & blind
Kies zelf in welke richting
ik zoek naar Rust
een God
naar kennis
Van binnen blijf ik eeuwig kind
Dacht ik
en rende toen mezelf voorbij

4

4 oktober 1992

De hele omgeving was doodstil.
We hadden niks gehoord en
ondanks de torenhoge vlammen
was het ijskoud en zwart.

Het was te groot om te bevatten.
En ik zal nooit vergeten
hoe stil het was,
en hoe hard.

5

U zou reeds denken
dat ik wegging.
Nu blijkt dat u
fout heeft gedacht.

Dat ik echter
van het dak spring
had toch geen van u
verwacht.